De rituelen van de sterren

Ook sterren zijn gewone mensen. Af en toe tenminste. Ze stappen niet op de lijnen, laten zich iedere keer dezelfde bal geven en benutten dezelfde douche.

Nicole Vaidisova (foto), de huidige vriendin van Radek Stepanek, heeft als eigenaardigheid dat ze altijd naar haar coach kijkt. Na iedere balwisseling en bij iedere pauze. Vroeger was haar stiefvader Ales Codat haar aanspreekpunt, nu is het haar coach David Felgate. Natuurlijk doen dat meer spelers maar bij Nicole is het een vast onderdeel.

Lleyton Hewitt valt door verschillende zaken op. Hij schreeuwt zijn ‘come on’ over de baan om zichzelf op te peppen en plukt als geen ander aan zijn snaren. Dat is een echt handelsmerk van de voormalige nummer één van de wereld. Voordat hij de service van zijn tegenstander verwacht, plukt hij ook nog aan zijn shirt.

Elena Dementieva staat vooral bekend om haar plaspauzes. Bij toernooien hebben de vrouwen een pauze na de tweede set (bij driesetters) en Elena verdwijnt dan vaak vor tien minuten van de baan. Heeft ze een zwakke blaas of ontmoet ze dan haar moeder Vera, die haar op alle toernooien begeleidt, om tips te krijgen? Bovendien kreunt ze bijna net zo hard als Maria Sharapova.

Tommy Haas, bijna klaar met zijn carrière wegens zijn vele blessures, gelooft heilig in het getal zeven. Voor iedere match laat hij zeven rackets opnieuw bespannen. Zo hard overigens dat experts de problemen aan zijn schouder daarop terugvoeren. Belangrijk is ook dat er precies zeven rackets in zijn tas steken. Gelooft hij nog in de zeven wereldwonderen?

Novak Djokovic maakt zijn opponenten bijna gek met het stuiten van ballen voor zijn opslag. Dat kan oplopen tot vijfentwintig keer, in tegenstelling tot zijn collega’s die het bij twee à drie keer laten. Novak zegt dit ritueel nodig te hebben om zich te concentreren en niet om zijn tegenstanders te irriteren maar die denken daar heel anders over. Hij deed dit, naar eigen zeggen, reeds als kind.

Marion Bartoli, bekend door haar finaleplaats op Wimbledon 2007, heeft een aparte gewoonheid voor ze gaat serveren. Eerst trappelt ze achter de baseline alsof ze zich voorbereidt op een sprintwedstrijd en dan springt ze als een kangoeroe een paar keer omhoog. Daarna kan het spel beginnen. Dat heeft ze geleerd van haar vader Walter die haar vanaf haar zesde coacht.

Rafael Nadal heeft al enkele collega’s gemotiveerd om zijn eigenaardigheden op de baan te kopiëren. Voordat hij serveert, trekt hij zijn sokken nog eens omhoog en vervolgens haalt hij zijn broek uit zijn bilnaad. Daarna strijkt hij zijn haren, bij elkaar gehouden door een haarband, achter zijn oren en kan zijn service beginnen. Als hij op zijn stoel zit, zet hij al zijn sportdrankflessen met het etiket naar voren. Wordt hij daarvoor betaald door zijn dranksponsor?

Andy Roddick tenslotte is verslaafd aan koffie en dan alleen aan het merk ‘Starbucks’. Gelukkig voor de Amerikaan zijn er wereldwijd duizenden filialen onder deze naam waar je de meest uiteenlopende kopjes koffie kunt krijgen. Gelukkig heeft ook Wimbledon Village een filiaal waar Andy in alle vroegte al terecht kan. Behalve de aparte smaak van de daar te verkrijgen Cappuccino betekent het Amerikaanse merk ook een beetje thuisgevoel voor de hardhitter.