De ware reden van Justine

Justine Henin is na een pauze van bijna anderhalf jaar alweer terug op de Tour. De 27-jarige, inmiddels heel vlotte blondine, voelde het vuur weer opwakkeren.

“Ik ben heel opgelucht dat ik het nu kwijt kan. Het besluit om de wapens weer op te nemen. Het is een besluit dat me heel gelukkig maakt, een grote beslissing in mijn leven”, aldus de 27-jarige Waalse op de Belgische televisie. Justine zal dit jaar nog twee exhibitietoernooien spelen in Charleroi en Dubai om haar comeback begin 2010 voor te bereiden. Haar doel is het spelen bij de Australian Open in januari en haar carrière tenminste te vervolgen tot en met de Olympische Spelen in Londen 2012.

Zestien maanden nadat Justine, als nummer een van de wereld, stopte met tennis zorgden de terugkeer van het verlangen naar competitie en haar sterk verbeterde contact met haar familie voor een onverwachte comeback. Jarenlang had ze, na de vroege dood van haar moeder, in onmin geleefd met haar vader en haar vier broers en zussen. Een ernstig auto-ongeluk van haar broer David in april 2007 bracht haar voor het eerst in zeven jaar weer in contact met haar familie die vervolgens voltallig bij haar triomf op Roland Garros 2007 aanwezig was.

Tijdens een fantastische carrière (tien jaar) behaalde Henin liefst eenenveertig titels, inclusief zeven Grand Slam-triomfen en verdiende, alleen al aan prijzengeld, bijna twintig miljoen dollar. Vooral haar briljante eenhandige backhand zaaide verderf bij haar tegenstandsters die in de nabije toekomst met drie Belgische toppers geconfronteerd zullen worden want naast Kim Clijsters klopt ook Yanina Wickmayer aan de deur van de top tien.

De pauze heeft haar de tijd gegeven om te herstellen van een paar slepende blessures en haar leven opnieuw te ordenen. En ze vond haar voormalige coach Carlos Rodriguez opnieuw bereid om haar op de Tour te begeleiden. En die sprak inmiddels over de wellicht belangrijkste reden van Justine om op de tennisbaan terug te komen: minimaal één titel op Wimbledon, het enige Grand Slam-toernooi dat de Waalse nog niet wist te winnen.

Twee finaleplaatsen in 2001 (verlies tegen Venus Williams) en 2006 (verloren van Amélie Mauresmo) waren haar deel in Londen naast een bijna permanente dominantie op Roland Garros (vier titels op rij), twee titels bij de US open en één in Melbourne. Een gouden medaille bij de Olympische Spelen in Athene maakte haar successen compleet. Dat resulteerde in een periode van liefst 117 weken als de nummer één van de WTA-rankings.

Plotseling is het kwakkelende vrouwentennis opnieuw een ster rijker. Een voormalige kampioene die met haar gevarieerde spel dat op alle vloeren gedijt en, mede gezien haar huidige fitheid en hernieuwde win om te winnen, in staat moet worden geacht opnieuw de top tien binnen te stormen. Daar wachten twee landgenoten op haar die samen met haar voor een nieuwe tennisboom in België zullen zorgen. En voor nieuwe rivaliteit in het momenteel saaie vrouwentennis.

Tekst Hanco Naninck, foto’s Art Seitz