Een leuke Let met toekomst

Velen onder ons weten niet eens waar Letland precies ligt maar sinds kort straalt daar de ster van de uiterst sympathieke 19-jarige Ernests Gulbis.

In zijn thuisland is Ernests al een superster maar de zoon van een van de rijkste mannen van het land kan ook een internationale grootheid worden. Hij heeft een rijk arsenaal aan slagen, is intelligent en mist alleen nog een beetje geduld op cruciale momenten.

Op Roland Garros dit jaar liet Ernests zijn eerste grote prestatie noteren toen hij op een regenachtige middag de Fransman Michael Llodra klopte en de kwartfinale haalde.
“Ik was zo blij dat ik gewonnen heb maar ik ga niet dan niet springen en gillen”, aldus de Let tijdens de persconferentie na zijn triomf.

Wat voor een type is deze 1 meter 91 lange slanke jongeling die reeds lang als reuzentalent geldt? In ieder geval geen ‘gewone’ tennisprof die met Playstation speelt maar een lezer van Japanse romans. Volgend jaar gaat hij, net als zijn oudere zuster Elina die nu advocaat in Londen is, studeren maar hij weet nog niet wat.

Zijn biografie is indrukwekkend. De ene grootvader was een bekende basketbalspeler en de andere is nog steeds de beroemdste acteur van Letland. Zijn vader Ainars speelde vroeger ook basketbal en is momenteel een van de rijkste mannen van Letland door zijn business in gas.

Sport en kunst zitten bij Ernests dus in zijn genen. Als vierjarige teisterde hij urenlang de muren van het appartement van de familie Gulbis in Riga met tennisballen en op zijn vijfde werd hij door zijn grootmoeder mee naar een tennisbaan genomen.

Omdat er in Letland weinig perspectieven voor een tennisland waren, stuurde zijn vader hem op zijn dertiende naar de Tennis Academy van Niki Pilic in München. Nadat Gulbis alle slagen geleerd had, begeleidde Pilic hem persoonlijk naar allerlei kleine toernooien in Duitsland en Oostenrijk en liet hem trainen met een ander supwertalent, Novak Djokovic.

Deze samenwerking duurde tot de US Open 2007 waar Ernests de vierde ronde had bereikt. Pilic was niet tevreden met de instelling van zijn pupil en gaf de scepter aan een nieuwe coach, de Oostenrijker Heinz Wetter.

Voelt Ernests druk omdat zijn vader zoveel in zijn carrière heeft geïnvesteerd? “Helemaal niet. Mijn familie steunt me bij alles wat ik doe. Ze willen alleen dat ik gelukkig ben. Omdat ik geen kranten lees, weet ik ook niet hoe mijn landgenoten reageren op mijn successen.”

Hij is ook niet het type dat graag interviews geeft. Daarbij is hij in zijn land inmiddels een grote ster en zorgt voor een tennisboom in zijn kleine land. De Letse televisie zendt zijn wedstrijden uit, sponsors pompen geld in tennis en er zijn bijna geen vrije tennisbanen meer te krijgen.

Ernests zegt dat hij rijper is geworden. Hij gooit niet meer met rackets en schreeuwt niet meer op de baan maar hij heeft nog altijd te weinig geduld op belangrijke momenten. Volgens Pilic kan hij in de top tien komen maar daarvoor moet hij hard werken.

Opvallend tenslotte is de website van Ernests waar hij een titel van een komedie van Oscar Wilde citeert: “The Importance of Being Earnest’. Het toont het intellect en de affiniteit met toneel van een Let die nog veel kan bereiken op de baan.
www.ernestsgulbis.wordpress.com