Het afscheid van Marat Safin

Een van de kleurrijkste en beste tennissers aller tijden hangt aan het eind van dit jaar zijn racket aan de wilgen. Womanizer Marat Safin (29) gaat nieuwe wegen.

Toen de lange Rus zijn proftenniscarrière begon in 1997, was hij het grootste talent naast de latere bijna onoverwinnelijke Roger Federer. Dat talent was helaas geen garantie voor het winnen van vele wedstrijden. Zijn hele carrière was een constante strijd om óók te winnen als hij niet zijn beste tennis speelde. Als het niet liep zoals hij wilde, liep hij tierend over de baan en smeet zijn racket in alle hoeken.

Toch haalde hij een aantal aansprekende successen die begonnen met het halen van de US Open-titel in 2000. In een zinderende finale blies hij legende Pete Sampras in drie sets van de baan, een bominslag waarvan de destijds oppermachtige Amerikaan nog altijd droomt als hij zwaar getafeld heeft. Daarna kwam Safin pas weer in beeld door het winnen van de Australian Open in 2005, zijn laatste enkelspeltitel tot nu toe. Nummer één van de wereld was hij een paar weken in 2000 en 2001.

De inwoner van Monte Carlo viel echter meer op door zijn buitensporig gedrag op én naast de baan. Hij liet ooit zijn broek zakken op Roland Garros na een fantastisch punt en speelde een verloren finale (Australian Open 2002) tegen underdog Thomas Johansson onder het toezicht van een door hem gehuurde box met waanzinnig mooie vrouwen. De diverse modellen die slechts enkele dagen zijn vriendin waren, zagen steeds andere beauties opdagen die ook wilden eten uit de grote testosteronruif.

Ter ere van de drieëntachtigste Los Angeles Tennis Open (27 juli-2 augustus) speelde Safin op de openingsdag een herhaling van de door hem gewonnen finale van de US Open 2000 tegen Pete Sampras. Een ‘Millenium Challenge’, volgens de toernooidirectie. Safin won opnieuw. “Dat was een prachtwedstrijd tegen een speler die nog veel meer bereikt heeft dan ik. Een groot moment in mijn leven dat zoveel goede en slechte momenten kende in mijn twaalf jaar als prof”, aldus de huidige inwoner van Monte Carlo.

Wat gaat de flamboyante Rus na zijn carrière doen? In het voorjaar van 2007 deed hij al van zich spreken door de berg Cho-Oyu (Himalaya) in Tibet te beklimmen. Daar dacht hij al na over het einde van zijn carrière die volgens hem niet zal bestaan uit luilakken en op het strand liggen. Hij heeft tijd nodig om af te bouwen maar een aantal plannen heeft hij al voor zijn toekomst. Hij wil daar nog niet over praten maar de tijd zal het leren. Fans die van zijn type speler houden, zullen hem missen. En dat zijn er velen, vooral vrouwen.

Tekst Hanco Naninck, foto’s Art Seitz