Kreunen en steunen in New York

Bij de US Open wordt bij het wisselen van de speelhelft keiharde muziek gespeeld maar de meeste decibellen worden op de baan geproduceerd.

Monica Seles gaf het eerste voorbeeld op Wimbledon 1992. De toenmalige nummer één van de wereld steunde en kreunde dat het een lieve lust was terwijl ze haar ballen naar de hoeken van de baan stuurde. Toernooidirecteuren lieten daarna bij hun toernooien metingen doen en registreerden het aantal decibellen dat het geluid van een vrijpartij ver overtrof.

Bijna iedereen vond het lawaai overdreven maar niemand deed het iets tegen. En het aantal steunende en kreunende speelsters nam snel toe. Op dit moment spannen de pas 16-jarige Michelle Larcher de Brito, de vaak irritante Victoria Azarenka en de schoonheidskoningin Maria Sharapova de kroon op de baan.

Iedere tennisser weet dat het lichaam de meeste energie kan vrijmaken bij het uitademen en daarom is het begrijpelijk dat dit tijdens de slag ook gebeurt. Daarbij kunnen geluiden ontstaan die herinneren aan het gehuil van Indianen die hun vijand wilden imponeren. Niets tegen een luidkeels uitademen maar teveel is teveel en heel onsportief.

Moeten er regels komen om dit gekrijs in te bannen? Eerst een waarschuwing van de umpire en daarna puntenaftrek? De experts menen dat er geen nieuwe regels moeten komen want die zijn er al genoeg. Gewoon een beetje ‘Fingerspitzengefühl’ bij de umpire die aan de te luidruchtige speelster verzoekt om een beetje in te dammen. Dat werkt ook.

Tekst Hanco Naninck, foto’s Art Seitz