Wat mist Rafa voor de top?

Terwijl velen de Spanjaard Rafael Nadal al zagen als de opvolger van Roger Federer, wijzen zijn recente nederlagen op snelle banen op een onmogelijke opgave.

Iedere topper wil graag minimaal een keer een Grand Slam winnen: zeges in het enkelspel bij de Australian Open, de French Open, Wimbledon en de US Open binnen één kalenderjaar. Maar dat lijkt onhaalbaar voor de man die al een tijdje aan de top van de wereldranglijst stond en mede door zijn blessures momenteel genoegen moet nemen met een tweede plaats.

Hij is in de laatste maanden twee keer weggeslagen door twee grote en hard slaande tegenstanders. Bij de US Open door Juan Martin Del Potro en onlangs bij de China Open door Marin Cilic. Op die snelle banen heeft Nadal niet de wapens die vereist zijn: een sterke service en een grotere beweeglijkheid op de baan. Vooral het om zijn backhand heen lopen en te pogen een forehand te slaan kost vaak te veel tijd.

Op langzamere banen als van de Australian Open en natuurlijk zijn favoriete Roland Garros is Nadal nog altijd een grote bedreiging voor iedere andere topspeler. Maar dan moet hij wel pauzeren als hij weer last heeft van allerlei blessures of zojuist een grote titel heeft gewonnen.

Als Rafa ondanks zijn excellente fitness en mentale kracht in de nabije toekomst niet in aanmerking komt voor een titel in New York, wordt het rijtje kandidaten voor een Grand Slam wel erg klein. Zijn concurrenten worden ouder (Federer en Roddick), bewegen slecht (Djokovic, Del Potro en Söderling) of missen scorende slagen (Murray). Maar wellicht leert Rafa nog beter te serveren en meer pauzes te nemen?

Tekst Hanco Naninck, foto’s Nike